Άγιος Στέφανος
Άγιος Γεώργιος
Σύμφωνα με την παράδοση και πληροφορίες από ηλικιωμένους κατοίκους στο χώρο που βρίσκεται κτισμένος σήμερα ο ναός του Αγίου Γεωργίου υπήρχε ένα μικρό μοναστήρι το οποίο γκρεμίστηκε κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας. Εξασφαλιστικέ άδεια για ανοικοδόμηση από τον τούρκο κυβερνήτη μετά και την έκκληση ενός Τούρκου έπ’ ονόματι Μουλλά.
Μετά την ανοικοδόμηση κτίστηκε ο ναός με δάνειο του κυρίου Χ΄΄ Γιάννη ο οποίος ήταν δάσκαλος από το Πισσούρι τον 18ον αιώνα.
Στο ναό υπάρχει η θαυματουργός εικόνα του Αγίου Γεωργίου η οποία μεταφέρθηκε από το ομώνυμο ξωκλήσι που υπάρχει λίγο έξω από το χωρίο.
Σύμφωνα με την παράδοση ο Άγιος Γεώργιοςεμπόδισε την εξάπλωση της πανώλης στο χωριό όταν αυτή εξαπλωνόταν στην Κύπρο με θανατηφόρες συνέπειες. Με βάση την ίδια παράδοση ο Άγιος Γεώργιος εμπόδισε τον εποικισμό της κοινότητας από Τούρκους. Σ’ αυτόν αποδίδονται οι θάνατοι ολόκληρων οικογενειών από Τούρκους που προσπάθησαν να κατοικήσουν στην Πάχνα. Ως θαύμα από τον Άγιο θεωρείται και η πρόσφατη θεραπεία κατοίκου της κοινότητος ο οποίος υπέφερε από την ασθένεια πάρκινσον.
Η εκκλησία είχε στην κατοχή της μεγάλη κτηματική περιουσία η οποία είτε παραχωρήθηκε στη κοινότητα (χώρος Κέντρου Νεότητας κ. α) είτε πουλήθηκε στους κατοίκους.
Η μνήμη του Αγίου τιμόταν με πολυήμερο πανηγύρι στον περίβολο της εκκλησίας, όχι μόνο από τους ντόπιους κατοίκους αλλά και από ανθρώπους που έφταναν από κάθε γωνιά της Κύπρου. Δυστυχώς αυτή η πολυήμερη πανήγυρης δεν κρατήθηκε στο χρόνο και τελευταία δεν γίνεται καθόλου.
Σήμερα γίνεται προσπάθεια συλλογής χρημάτων από την εκκλησιαστική επιτροπή του Αγίου Γεωργίου και τον ιερέα του ναού , για συντήρηση και εξωραϊσμό του ναού με τις ευλογίες του Πανιερότατου Μητροπολίτη Πάφου.
Αποστόλων Πέτρου και Παύλου - Παναγίας
Αγία Μαρίνα
Το ξωκλήσι της Αγ. Μαρίνας είναι κτισμένο στο βουνό Τοφούλια, το ψηλότερο σημείο του χωριού με καταπληκτική θέα.
Άγιος Ανδρόνικος
Δώδεκα Αποστόλων
Αγίασμα Αγίας Μαρίνας
Ανατολικά της εκκλησιάς της Αγ. Μαρίνας βρίσκεται το άγιασμα της. 
Το άγιασμα βρέθηκε μετά από όραμα μιας κατοίκου της κοινότητας Πάχνας η οποία έπασχε από ανίατη ασθένεια και είδε την Αγ. Μαρίνα στον ύπνο της να της εξηγεί το σημείο και να της ζητά να σκάψει εκεί. Το αποτέλεσμα ήταν να βρεθεί το άγιασμα και η γυναίκα να θεραπευτεί.
Αγίασμα Αγίου Στεφάνου
Τοπικοί Ήρωες
Ευμένιος Παναγιώτου
Ο Ευμένιος Παναγιώτου γεννήθηκε στην Πάχνα τις 15 Μαΐου το 1946. Φοίτησε στο Δημοτικό σχολείο Πάχνας και ακολούθως στο Λανίτειο Γυμνάσιο.
Το ήθος, η ευθύτητα των λόγων, υψηλή αίσθηση δικαίου, η εργατικότητα, η φιλοτιμία και ο άμεμπτος χαρακτήρας του, διέκριναν την προσωπικότητα του ήρωα.
Μετά την αποφοίτηση του από το Λανίτειο Γυμνάσιο κατάγεται στην Εθνική Φρουρά το καλοκαίρι του 1966 και επιλέγεται στις Δυνάμεις Καταδρομών όπου μετά την εκπαίδευση πήρε τον βαθμό του λοχία.
Στις 15 Νοεμβρίου 1967 ο λοχίας Ευμένιος Παναγιώτου με την μονάδα του μάχονται για την εκκαθάριση του παράνομου τουρκοκυπριακού θύλακα Κοφίνου – Αγ. Θεοδωρουστο ύψωμα 124 βορειοδυτικά της Κοφινού. Μετά από συντονισμένες προσπάθειες και σκληρή μάχη το ύψωμα καταλαμβάνεται αλλά την ύστατη στιγμή ένα τουρκικό βόλι, από ένα κρυμμένο σε θάμνους Τουρκοκύπριο , κόβει το νήμα της ζωής του ήρωα. Ήταν ο μοναδικός που έπεσε κατά την διάρκεια των επιχειρήσεων αυτών.
Σήμερα στον ιερό χώρο της θυσίας του ηρωικού παλληκαριου, στο ύψωμα 124, ανεγέρθη μνημείο αφιερωμένο σε όλους τους καταδρομείς που έπεσαν σε όλα τα πεδία των μαχών της Κύπρου, με προεξέχουσα μορφή τον ανδριάντα του ήρωα Ευμένιου Παναγιώτου.
Πανίκος Συμεού
Γεννήθηκε στην Πάχνα το 1936. Το 1953 τελειώνει το δημοτικό σχολείο Πάχνας και ασχολείται με την αμπελοκαλλιέργεια έχοντας παράλληλα ανάμιξη με τα κοινά της κοινότητας. Σε ηλικία μόλις 17 χρόνων πρωτοστάτησε στην ίδρυση της νέας συντεχνίας Πάχνας και ενός αθλητικού σωματίου διοργανώνοντας διάφορες εθνικές εκδηλώσεις.
Η δράση του αυτή δεν πέρασε απαρατήρητη από τους υπεύθυνους της Ε.Ο.Κ.Α και στις αρχές του 1956, λίγο μετά την έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα, στρατολογείται και κατατάσσεται στην Οργάνωση.
Είχε αρκετά πλούσια δράση λαμβάνοντας μέρος σε διάφορες αποστολές όπως η επίθεση εναντίον του αστυνομικού σταθμού Πάχνας, τέσσερις ανατινάξεις του συστήματος ύδρευσης Επισκοπής καθώς και σε επιθέσεις τις Ε.Ο.Κ.Α στα χωριά Κυβίδες και Κισσούσα. Στη συνέχεια συνδέεται με την αντάρτικη ομάδα της περιοχής που είχε για καταφύγιο το κρησφύγετο μεταξύ των χωριών Φοινιού και Αγ. Νικόλα. Το κρησφύγετο εντοπίζεται από τους Άγγλους και ο Πανίκος Συμεού μετά από εντολή της Οργάνωσης συγκεντρώνει τα όπλα μαζί με ένα συναγωνιστή του και τα μεταφέρουν στο Όμοδος. Οι αντάρτες της ομάδας που σκορπίστηκαν προσωρινά ανασυγκροτούνται σε δυο ομάδες. Στη μια από αυτές, που δρα με επιθέσεις στα χωριά Τριμήκληνη και Αυδήμου, συμμετέχει ενεργά και ο Πανίκος Συμεού.
Λόγω της πλούσιας δράσης του καταζητείται από τους Άγγλους και τον Νοέμβριο του 1958, συλλαμβάνεται. Μεταφέρεται στον Αστυνομικό Σταθμό Αυδήμου, όπου για τρεις ολόκληρες μέρες υποβάλλεται σε φρικτά βασανιστήρια.
Το βράδυ της 24ης προς την αυγή της 25ης Νοεμβρίου 1958 και ενώ επικρατούσε εκεχειρία καθώς είχε αρχίσει η συζήτηση του Κυπριακού στα Ηνωμένα Έθνη, οι Άγγλοι υπό την απειλή των όπλων οδηγούν τον Πανίκο Συμεού στη Λεμεσό με τη ελπίδα να τους υποδείξει οπλισμό της Ε.Ο.Κ.Α. Το ήθος, ο χαρακτήρας και η αγωνιστικότητα του ήρωα δεν του επέτρεπαν να προδώσει τα ιδανικά για τα οποία αγωνιζόταν, έτσι στην οδό 28ης Οκτωβρίου παρά το Γ.Σ.Ο ο Πανίκος Συμεού πηδάει από το αστυνομικό αυτοκίνητο και αποπειράται να διαφύγει τρέχοντας. Οι Άγγλοι και Τούρκοι αστυνομικοί που τον συνόδευαν τονπανικόβλητοι τον πυροβολούν και τον σκοτώνουν. Στον πανικό τους αλληλοσκοτώνουν ένα αστυνομικό και ένα Άγγλο στρατιώτη.
Οι Άγγλοι δείχνοντας κανένα σεβασμό διέταξαν την ταφή του το ίδιο βράδυ, στις 10 η ώρα, παρ’ όλα αυτά αρκετός κόσμος παραβρέθηκε στην κηδεία για να τον τιμήσει αποχαιρετώντας τον ψάλλοντας τον Εθνικό Ύμνο.
Νίκος Σοφοκλέους
Γεννήθηκε στην Πάχνα το 1938 με γονείς του το Σοφοκλή και τη Διαμαντού. Με την έναρξη του αγώνα της Ε. Ο. Κ. Α αναπτύσσει αξιόλογη δράση ως μέλος του εκτελεστικού Λεμεσού. Σχεδόν όλες οι πτυχές της δράσης του εκτελεστικού Λεμεσού κατά την περίοδο 55-56 φέρουν την δική του σφραγίδα.
Ο Νίκος κατά την διάρκεια μιας εκτελέσεως, που του ανέθεσε η Οργάνωση, το Σεπτέμβρη του ΄56, πυροβολείται και τραυματίζεται σοβαρά στο κεφάλι από Άγγλο στρατιώτη. Στην ακροαματική διαδικασία τις 08/02/1957, ενώπιον του Ειδικού Κακουργιοδικείου Λευκωσίας, καταδικάζεται σε θάνατο. Η ποινή του θα μετατραπεί αργότερα σε ισόβια δεσμά. Ως κατάδικος θεωρείται επικίνδυνος και μεταφέρεται την 13η Σεπτεμβρίου 1957 με άλλους συναγωνιστές του σε φυλακές στην Αγγλία , όπου και παραμένει μέχρι την λήξη του αγώνα της Ε. Ο. Κ. Α. Στις 13/03/1959, μετά τις Συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου και μαζί με τους υπόλοιπους εξόριστους συναγωνιστές, συνεχίζει να παραμένει εξόριστος στην Ρόδο μέχρι την εγκαθίδρυση της Κυπριακής κυβέρνησης.
Την 18/08/1961 εγγράφεται στην Αστυνομική Δύναμη Κύπρου. Στη συνέχεια απεφοίτησε από την Αστυνομική Σχολή Ανθυπαστυνόμων στην Ελλάδα και υπηρέτησε στις τάξεις της Κυπριακής Αστυνομίας.
Το 1963 έλαβε μέρος ενάντια της Τουρκικής ανταρσίας.
Στις 14/02/1971, ενώ επέστρεφε από την περιοχή Μόρφου, όπου μετέβηκε για να καλέσει για τον γάμο του, σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα.
Τοπίo
Η περιοχή που είναι κτισμένο το χωριό είναι πανοραμική. Στα βόρειο-ανατολικά φαίνεται ένα μεγάλο μέρος της οροσειράς του Τροόδους και στα νότια η θάλασσα από απόσταση. Το χρώμα του τοπίου εναλλάσσεται ανάλογα με την εποχή, καταπράσινο κατά την άνοιξη και το καλοκαίρι λόγω των αμπελώνων και αποχρώσεις του καφέ και του κόκκινου κατά τους υπόλοιπους μήνες. Το χωριό πραγματικά «αγκαλιάζει» το ύψωμα που είναι κτισμένο και στα «πόδια» του απλώνεται το χαρακτηριστικό μεσογειακό πράσινο χαλί του σταφυλιού, της χαρουπιάς και της ελιάς μέχρι τη θάλασσα.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |